Hissediyor musun, Joe?
- Neyi? - Bunu.
Nesneler bir araya gelmeye başladığında...
O hastalık hissi. Neredeyse burana kadar hissedilen titreme.
Bunu bir süredir hissediyorum. Sinirden kaynaklandığını düşünmüştüm.
Bunun sebebi motel ve diğer bütün nesneler.
Anahtar, oda, her şey... Hepsi de buradan geliyor.
- Bunu en başından beri biliyor muydun? - Burası kötü bir yer.
Bilmediğim başka ne var?
4 Mayıs 1961`de meydana gelen olay.
Saat 13:20`de.
- Olay mı? - Bu nesneleri yaratan olay.
Nesneler tekrar bir araya gelmek istiyor.
Birbirimizle tesadüfen mi karşılaştık sanıyorsun?
Fotoğrafı tesadüfen mi bulduğunu zannediyorsun?
Ben sana yolu göstermiş olabilirim,...
...ama seni buraya nesneler getirdi.
- 10 numaralı oda nerede? - 10 numaralı oda yok.
Hiç olmadı.
En azından 4 Mayıs 1961`den beri yok.
Bölüm 4: Kutu
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Nesnelerin çizelgesi. Daha önce de görmüştüm.
Sen o musun?
- Martin Ruber... - Evet.
Tanrının Birliğine inanıyor musun?
Düzenin Birliğine, yeni dine...
...inanıyor musun? - Evet.
Eski hayatını geride bırakmaya hazır mısın?
Kendini Birliğe teslim ediyor musun?
Evet.
O zaman dua et.
Bu nesneye dua et.
Nedir o?
Tanrının bir parçası.
Diğer bütün nesneler gibi.
Buna dua etmeni istiyorum.
Eğer bütün nesneleri tekrar bir araya getirebilirsek,...
...Tanrı`nın zihnini onarabiliriz.
Daha önce kimsenin yapamadığını yaparak onunla iletişime geçebiliriz.
- Buna inanıyor musun, Martin? - Evet. Evet, inanıyorum.
O zaman gözlerini aç ve Birliği kucakla.
Aptal. Küstah.
Yaşamanın tek nedeni benim de bir zamanlar senin gibi olmam.
Ama zamanla öğreneceksin, Martin.
Merhametim için bana teşekkür et.
Teşekkür ederim.
Motel odasının anahtarı...
...şu anda Birliğin birinci önceliği.
Margaret, senin ve adamlarının Joe Miller`ı bulup anahtarı ele geçirmelerini istiyorum.
Michigan`daki hataları tekrarlama lüksümüz yok.
New York`dan Ray Korey'nin grubuyla,...
...Cleveland`dan Parchman'ın grubu...
...gerektiği takdirde size destek olacaklar.
Anladığım kadarıyla Dr. Ruber, Joe Miller`ı tanıyor,...
...o yüzden bu işle siz ilgileneceksiniz.
Dr. Ruber'ın bize yardım edebilecek durumda olduğunu sanmıyorum,...
...Miller`la olan anlaşmazlığını da düşünecek olursak. - Miller zaten bu yüzden benimle konuşmak isteyecek.
Beni öldürmek isteyecektir.
Hayalet diye bir şey yoktur.
Peki. Sadece soruyorum.
- Onu görmediğine yemin eder misin? - Görmedim.
- Hayaletlere inanmıyorum, tamam mı? - Ben de inanmıyorum.
Sihirli otobüs biletlerine elbette inanıyorum, ama hayaletlere inanmıyorum.
Otobüs biletini gördüm, tamam mı? Kendi gözlerimle.
Ben de onu gördüm. Ne olduğunu bilmiyorum ama oradaydı.
İşte.
Burayı da bantla.
- Hazır mısın? - Evet.
Yapalım.
- Kendimi aptal gibi hissediyorum. Ya sen? - Biraz zaman tanı.
Harika. Kamera bozulmuş.
Biraz uğraşıp tamir edebilirim.
Anahtar hâlâ yerinde.
- Evet, Miller. - Joe, ben Ruber.
Kızın hakkında konuşmamız gerek.
Ne istiyorsun, Ruber?
- Kızını bulmana yardım etmek istiyorum. - Öyle mi?
Lou`yu geri getirmek için de bir planın var mı?
Bir gruba katıldım, Joe. Kabal.
Kendilerine "Düzenin Birliği" diyorlar.
Kendilerini bu nesnelere adamışlar. Onları kullanmak istiyorlar.
Nesnelerin ne kadar güçlü olabileceği konusunda en ufak bir fikrin var mı?
Eğer bütün nesneleri tekrar bir araya getirebilirlerse...
...Tanrı`yla konuşabileceklerine inanıyorlar. - Bu delilik.
Benimle "Birliğe" gel.
Anahtarı bize ver.
Anna`yı sadece biz geri getirebiliriz. Bunu birlikte deneriz.
Günün birinde, Ruber...
Layığını bulacaksın.
Günün birinde bana ihtiyacın olacak, Joe.
Az daha çalıştırıyordum.
Hayvanlı keklerden yapabilir misin?
- Hangisinden istiyorsun? - Filli olanından.
Filli olanından yapmayı bilmiyorum,...
...ama fareliye ne dersin? - Filli.
Tamam, tamam. Oldu, yaptım.
Tamam, bekle. Geri al, geri al.
Yavaşlat.
Kayboluyor.
Görüyor musun? Anahtar bir şekilde onu birkaç saniyeliğine...
...bizim uzay ve zaman aralığımıza getiriyor.
Bizim uzay aralığımızda olmadığı zaman ne oluyor peki?
Bilmiyorum.
Ama Anna da aynı yerde mahsur kalmış olabilir.
Onun kim olduğunu öğrenmemiz gerek.
- Nereye gittiğini bildiğinden emin misin? - Evet.
- Ne kadar kaldı? - Bilmiyorum. Fazla değil.
- Kestirme bir yol gibi görünmüyor. - Sızlanma lütfen.
- Bu kasabanın adı nedir? - Hatırlamıyorum. Artık kimse oraya gitmiyor.
Neden? Sorular bir süre sonra insanın canını sıkmaya başlıyor.
Kasabanın adını bilmiyorum, tamam mı? Bunun önemi yok.
Bu uzun zaman önceydi...
İzinsiz giriyorsunuz.
Üzgünüm.
Burada yaşayan kimseyi tanımıyorduk. Sadece kasabaya gidiyoruz.
Artık kasaba falan yok.
- Dost canlısı. - Bu yüzden buraya gelmek hoşuma gitmiyor.
- Hadi, hadi. - Sakin ol.
- Herkes nerede? - Aynen.
Bir teklif yapmaya ne dersin?
Burası cehennem değil, New Mexico otobüs terminali.
Kendinle övünüyor musun?
- Sorun nedir? - Buraya daha önce de geldim.
Ortamı pek sevmiyorum.
Birazcık daha idare et, olur mu?
Sana öğle yemeği ısmarlarım.
- Otobüs terminali şu tarafta. - Otobüs terminalini aramıyorum.
Acıktım. Yemek istiyorum.
Ne varsa ondan alacağım.
- Hindi, patates püresi. - Güzel görünüyor.
- Elmalı turta ve kahve, lütfen. - Aynısından ikişer tane alacağım.
- İki tane mi? - Evet, iki.
- Burasını neden sevmediğimi anladın mı şimdi? - Rahatla biraz.
- Başka bir şey var mı? - Evet.
Motel hakkında bilgi sahibi olmak istiyorum.
Sorun nedir? Basit bir soru soramayacak mıyım?
- O motelde ne oldu? - Motel lanetli.
- Bu da ne demek? - Nereden geldiği belli olmayan insanlar...
...burasının cehennem olduğuna inanıyor.
Eskiden pek olmazdı.
Artık sürekli oluyor.
Peki ya moteldeki kadın?
Kadın?
Hayalet?
Onu kim gördü?
Hiç kimse, öyle mi?
Masaya geçeceğiz.
Hayal görmediğimi biliyorum, ama aklımı kaçırıyormuşum gibi hissediyorum.
Yalnız değilsin. Bu insanları görüyor musun?
Hepsi de motelin 2.5 km ötesinde yaşıyor.
Bu da onları yarı deli yapar, ama bunun nedenini bile bilmiyorlar.
Burada yaşayanların büyük çoğunluğu kasabayı terk etti, ama...
Bir kısmı ise...
...olanları hiçbir zaman... Ne var?
İşte hayaletimiz.
Merhaba.
İçeri gelmek ister misin?
Sanmıyorum.
- Daha iyi misin? - Çok daha iyi.
Sana bir şey sormak istiyorum.
Bu kadını tanıyor musun?
Hayır.
Kim o?
Motelde gördüğüm kadın.
Gerçek motelin 9 numaralı odasında.
Ne oldu?
Joe, oraya bir daha gitme.
- Orayı biliyor muydun? - Bunu anlayamazsın.
Neden anlayamazmışım, Jennifer?
Bu, bakımevindeki adam, değil mi?
O benim kardeşim.
Drew.
Hepimizin nesnelerden kurtulmak için kendine göre nedeni var. Drew da benim nedenim.
9 numaralı odayı saplantı haline getirmişti.
Ve orada her ne olduysa...
Onu mahvetti.
Joe, oraya tekrar gitmeyeceğine dair bana söz ver.
Kardeşin için üzgünüm.
Gerçekten.
Ama oraya dönmem gerek.
Çünkü o kadına başına her ne geldiyse, aynı şey Anna`nın başına da gelmiş olabilir.
O yüzden bu resimdeki herkesin ismini öğrenip...
...onlardan biriyle konuşabilmeyi umut edeceğim.
Çünkü eğer o kadını geri getirebilirsem, Anna`yı da geri getirebilirim.
Bunu biliyorum.
Kardeşimin 9 numaralı oda hakkındaki araştırması.
Evet. Evim, güzel evim.
Jennifer, ben...
İyi misin?
Evet.
Kalbimi kırma yeter.
Sen de benimkini.
Jennifer, giyin. Gitmemiz gerek.
- Neler oluyor? - Her şeyi al.
Hâlâ burada.
Bu izi her kim bıraktıysa, aynısı 1961`de de buradaydı.
Sanırım kardeşim bu fotoğraftaki insanların kim olduğunu öğrenmiş.
Bunlar koleksiyoncular.
Senin gördüğün kadın 1966`da motelin müdürüymüş.
Adı Arlene Conroy.
Arlene Conroy.
- Resimdeki kadın, değil mi? - Evet.
Diğerlerine ne olmuş?
Hepsi ölmüş.
Bu izin kime ait olduğunu öğrenmemiz gerek.
- İçeride biri mi var? - Evet, çalışıyorum.
Kim var içeride? Pendergast mı?
Evet, dostum.
Bu adamı daha önce gördüm. Şu işe bak.
Kim var orada?!
Hadi. Hadi, hadi.
Sen de kimsin? Defol evimden!
Gus Jacobs, Arlene Conroy hakkında soracaklarım var.
Onu gördüm.
Motelde.
- Lütfen, bana neler olduğunu anlat. - Bilmiyorum.
Bilmiyorum.
Keşke onu yardım edebilseydim.
O benim karım.
Kızım motel odasında kayboldu, aynı karınız gibi.
- Daha sekiz yaşında. - Tanrım.
- Üzgünüm. - Lütfen bana yardım edin.
9 numaralı odada neler olduğunu anlatın.
Nesnelerin nasıl meydana geldiğini biliyor musunuz?
- Sizin ve eşinizin bununla bir ilgisi var mıydı? - Hayır.
Elbette hayır. Nasıl olabilir ki?
Biz sadece...
Biz sadece moteli işletiyorduk. Hepsi bu.
Arlene, yöneticiliğini yapıyordu. Ben kapıcıydım.
Sıradan bir yerdi.
Görünüşte her şey normaldi.
Ama sonraları, sanki bir şeyler olmuş gibiydi.
Motelin sadece dokuz tane odası var, değil mi?
Bir gün Arlene, 10 numaralı odanın anahtarını buldu.
Anahtarı denedik ve...
Sanırım ne gördüğümüzü tahmin edebilirsiniz.
Odanın içinde hâlâ birkaç nesne vardı.
Hiçbirini istemedim.
Ama Arlene`nin yüzünde garip bir ifade vardı.
Bütün nesneleri geri almak istiyordu.
Bazı arkadaşlarımızı da işin içine kattı.
- Kısa sürede bir grup oluşturduk. - Koleksiyoncular.
1966 yılına kadar, neredeyse bütün nesneleri bulmuştuk.
10 numaralı oda olmadığından, Arlene, 9 numaralı odada bazı denemeler yaptı.
Ve sonunda saat kutusunu buldu.
İşte o zaman işler ters gitmeye başladı.
Ne demek istiyorsunuz?
Kendi gözlerinizle görürseniz daha iyi olur.
Bu bir kopya. Orijinali yıllar önce çalındı.
Hiç değişmemiş. Tanrım, hâlâ aynı.
Arlene yıllardır nesneleri arıyordu.
Nesneler arasında doğru uyumu sağladığında kapıyı doğru şekilde açabileceğine inanıyordu.
Sanırım o sırada çoktan kendini kaybetmişti.
Sonra ona saat kutusunu verdim,...
...ve her şey kötüye gitti.
Kapıyı açtı ve sanki...
Sanki acı gerçekliğin kapısını açmış gibiydi.
- Ne oluyor? - Gus, bu film sonradan mı birleştirildi?
Hayır. Tek bir bütün halindeydi.
Arlene, buna son vermek için kendisini feda etti.
Birkaç ay sonra Arlene`i motelde gördüm.
Sadece kısa bir süreliğine.
Ona yardım etmem için bana yalvarıyordu.
Yapamadım.
Nasıl yapacağımı bilemedim.
Anahtardan kurtuldum ve...
...bir daha da geri dönmedim.
Sürekli isim değiştirdim. Seyahat ettim.
Sonunda yine buraya geldim.
Sanırım ona yakın olmak istedim.
Gus, kutu neye sebep oluyor?
- Bu filmi alabilir miyim? - Senin olsun.
Bir daha asla izlemek istemiyorum.
Eğer karımı bulursanız,...
...lütfen acısına son verin.
Buna inanamayacaksın, dedektif.
- Dün gece buraya izinsiz giriş yapıldı. - Kes şunu.
Birisi parmak izi veritabanını kullandı.
- Joe Miller adıyla giriş yapmışlar. - Joe`nun bu yetkisi niçin kaldırılmadı?
Burada işimiz başımızdan aşkın dedektif.
Neye bakmış?
Görünüşe göre Joe Miller New Mexico yollarına düşmüş.
Herhalde kutu bu olmalı.
Eğer anahtar Conroy`un bir parçasını geri getirebiliyorsa,...
...belki kutuyla birlikte tamamen geri dönebilir.
Bilmiyorum. Bir şeyler eksik.
Kutuyu nasıl bulacağım?
Eğer bunu yapacaksan, içeri ben de gireceğim.
Nesnelerin izini süren bir kadın var.
Lejyona yardım etmez, ama sana yardım edebilir.
Adı Suzie Kang.
Referansın kim demiştin?
Ününü duydum sadece.
- Lejyon için mi çalışıyorsun? - Hayır.
Güzel. Bir avuç serseri.
Nesneleri herkesten saklamaya çalışırlar.
İşimi kötü etkiliyor. Ama onların da sonu gelecek.
Tek başımayım.
Anahtar bende.
- Sen motelin yeni misafirisin. - Joe Miller.
Evet, her neyse. Anahtarı görebilir miyim?
- Silahımı sana doğrultabilir miyim? - Sadece anahtarı görmek istiyorum.
Lanet olası.
Peki, efendim. Ne arıyorsunuz?
Kutuyu.
- Ona ulaşılamaz. - Nerede?
Aptal biri olmandan dolayı üzüntü duyuyorum.
1.000 Dolar.
Saat kutusu.
Belirli mesafedeki entropiyi azaltır.
O dersi kaçırmış olmalıyım.
Çürümeyi engeller.
Kimde?
Kendilerine Düzenin Birliği diyorlar.
Çok tehlikeli bir kabal grubu.
Kutu, sahip oldukları ilk nesneydi.
- Dinlerini onun temeline oturttular. - Teşekkür ederim.
- Beni vurmaya niyetin olsaydı... - Sus da dinle.
Birliğin elinde bana lazım olan bir nesne var.
Saat kutusu. Onu nerede tutuyorlar?
- Bilmiyorum. - Bana yalan söyleme, Ruber.
Onun yanına asla yaklaşamazsın, Joe.
- O zaman gözlerini kapat. - Dinle beni, Joe.
Sen kutuya ulaşamazsın, ama ben ulaşabilirim.
- Senin için kutuyu getireceğim. - Otur.
Joe...
Motel odasını tekrar görmek istiyorum.
İçine girmek istiyorum.
Neden?
Çünkü o odayı ilk gördüğümde...
...orada görmem gereken bir şey olduğunu anlamıştım.
Nedenini bilmiyorum, Joe. Ama onu görmem gerek.
O odaya girmem gerek.
Şu anda yaşıyor olmanın tek nedeni, o kutuya ihtiyacımın olması.
Kutuyu getirirsen, odaya girersin.
Eğer oradan sağ çıkabilirsem,...
...seni kendine getirmenin bir yolunu bulacağıma dair söz veriyorum.
Tanrım, Drew.
Tarak.
Sanırım karını geri getirmenin bir yolunu buldum.
Getirebileceğin tek şey acı.
Vazgeç bu işten, evlat.
Üzgünüm. Bunu denemem gerek.
Affedersin.
- Miller. - Joe, dinle.
Kardeşimin çizdiği son nesne taraktı.
Onu lejyondan geri aldım.
Hemen geliyorum.
Gitmem gerek.
Joe...
Arlene, senin kızın gibi kaybolmadı.
Arlene`nin elinde anahtar vardı.
Onu nesneler mahvetti.
Nesneler mahvetti.
Joe Miller, Dedektif Lou Destafano`yu...
...öldürmek ve Anna Miller`ı kaçırmak suçlarından tutuklusun.
İfade vermek ister misin?
İfadeni vermek ister misin?
Eski karın,...
...ve velayet davası. Seni bu yüzden hapse atacaklar.
Bana neler olduğunu anlat.
Anlatamam.
Beni tanıyorsun.
Birçok kez evime geldin. Çocuklarımız birlikte büyüdü.
Anna ile nasıl ilgilendiğini biliyorum. Sen iyi bir babasın.
Tamam mı?
Bu sen değilsin.
Sana yardım etmeme izin ver.
Lee, sana ve diğerlerine söylüyorum...
Bu işin peşini bırakın.
Başını nasıl bir belaya soktun?
Lou da bana aynı soruyu sormuştu ve sonra da öldü.
Peki ya Anna?
O yaşıyor.
Onu geri getirmek için ne gerekiyorsa yapacağım.
Son şansın.
Lee!
İyi misin?
Lee!
Üzgünüm.
Yere yat! Hemen şimdi!
Anahtar sende mi, Joe?
Evet, bende, Ruber. Silah da bende.
Dur! Şuraya park et.
Anahtarı kontaktan çıkar. Hadi!
Jennifer, buraya bakma! Elinde iskambil kağıtları var.
Hemen bırak onları, Ruber!
Dışarı çık! Dışarı çık!
Sırtını minibüse daya!
Hayır, yapma Joe! Saat kutusunu ver!
- Kutuyu ver! - Al işte!
Joe?
Joe, tarağı al! Joe!
Joe, ne yapıyorsun?!
Joe! Joe! Joe!
Beni de içeri al!
Arlene!
Kutuyu aç!
Küçük bir kız gördün mü?
Kızımı kaybettim.
Odada mahsur kaldı. Lütfen bana yardım et.
- Sen o musun? - Kimden bahsediyorsun?
Adam. Resimdeki adam!
- Resim mi? Ne resmi? - Lütfen!
- Durdur şunu! - Ne resmi?
- Joe! - Kapatma!
Joe, tarak! Tarak!
Teşekkür ederim.
Ben resimdeki adam değilim. Üzgünüm.
Biliyorum.
Kızını gördüm.
Seni bekliyor, Joe.
Anna`yı gördüğünü söyledi.
Anlamıyorum.
- Ne oldu? - Bilmiyorum.
Ama sanırım hangi resimden söz ettiğini biliyorum.
- Bu resim. - Nedir o?
Odanın resmi.
Aman Tanrım.
Çekilir misin, Ruber?
Bu, odanın 1961`deki hali olmalı.
Nesneler değişmeden önceki hali.
- O neydi? - Ne?
Bu da ne böyle?
Bir adam.
10 numaralı odanın müşterisi.
İnanılmaz.
Hadi. Gidelim.
Beni burada bırakamazsın, Joe. Sana kutuyu verdim.
Bir anlaşma yapmıştık.
Hadi, Ruber.
Tanrım. Gerçekten de odanın içindeyiz.
Tam buradaydı.
Merakını giderdin mi, Ruber?
Evet.
Evet, giderdim.
Nesneler odanın içinde işe yaramaz, Ruber.
Fotoğrafı çalmış!
Önemi yok.
Neden?
- Odadaki adam. - Ne olmuş ona?
Eğer yanılmıyorsam, esas nesne o adam.
Ve biz de onu bulacağız.
Çeviri: sson